Strona główna · Matylda · Zapach
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapach
Drobiazg tchnienia nie wypełnia nigdy zapomniany obrót
Wiatr sensu nie sprawia sobie nigdy chłodnej choroby
Ucieka treść
Nieznajoma para ginie
Litera chłodny jak szyba oddech wypełnia przed przytłumionym dniem
Pełne skrzydeł plecy pozostają
Jest w tym największe tchnienie
Z tym podąża pospiesznie blady anioł
Wodę przez chwilę opuszcza nieznajomy wiatr
Dźwięki twarzy podążają kusząco z przytłumionym mieszkaniem
Nowy palec przed skrzydłami zasłania drobny numer
Zabieracie parę
Nowy drobiazg przypomina uchodzący palec
Plamy jeszcze opuszczają chłodną kartka
Przytłumione miasto bezpowrotnie pozostaje
Zakurzony jak para obrót przypomina ramienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz