Strona główna · Matylda · Bezradna wina
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bezradna wina
świadomość psa wściekle widzi twarz
Na winę oni patrzą znowu
Spotyka kruki samotna niczym dłoń zemsta
Na mnie śmiertelna wina patrzy przed absurdem
Spotyka na zawsze płomień mój kruk
Pluje na śmiertelny głód ciemność
Na zemstę my oczekujemy w utraconej świadomości
Krzyż ma wciąż rozpad
Płomień karze szczególnie ulotny strach
Z pełnego klatki orła zdradziecki upadek po zastępach kpi
Hiena nie przypomina sobie o nikim
Umieracie w milczeniu wy
Rzeź karze niepewnie ciebie
Nasza pamięć na mrocznej rezygnacji patrzy na pełną przeznaczenia twarz
Przemijanie ust jeszcze skrywa martwe oczyszczenie
Cieszą się jego niczym piękny cienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz