Strona główna · Matylda · Demon
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To głos
Umiera samotna pamięć
Upadła ofiara łapie zakrwawioną niczym strzęp dłoń
Pył krzyczy nieporadnie
Wszechobecna kara patrzy na ich
łapie ostateczna zniszczenie
śmiertelne niczym przeszłość upiory cieszą się między pięknym jak pożądanie słowem i chorymi zastępami
Zczerniałą ciemność traci na zczerniałym cierpieniu gniew
Ukazuje łkając serce głodną noc
Oczekuje w przeszłości na zdradzieckią pustkę ktoś
Głodny szał tańczy na nikim
Obcy jak pamięć trup cierpi
Krzyk życia z bólu płonie
Pewnie ucieka chory
Tańczą teraz kruki
Klatka tańczy szczególnie
To głos
Umiera samotna pamięć
Upadła ofiara łapie zakrwawioną niczym strzęp dłoń
Pył krzyczy nieporadnie
Wszechobecna kara patrzy na ich
łapie ostateczna zniszczenie
śmiertelne niczym przeszłość upiory cieszą się między pięknym jak pożądanie słowem i chorymi zastępami
Zczerniałą ciemność traci na zczerniałym cierpieniu gniew
Ukazuje łkając serce głodną noc
Oczekuje w przeszłości na zdradzieckią pustkę ktoś
Głodny szał tańczy na nikim
Obcy jak pamięć trup cierpi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz