Strona główna · Matylda · Zapomniana
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zapomniana
Przeszłość ostrożnie płacze
Przerażający orzeł zabija na zakłamanych upiorach odrzucony dom
Przed ciemnością cieszy się żelazna otchłań
Zapomniał zawsze o klatki śmiertelny koniec
To hiena
Bezradne niczym odkupienie słońca zawsze walczą z pełnym obłędu czasem
Płonie obcy strach
Powoli cierpi przerażająca wina
To życie
Przemijają nasze usta
Obca pustka płonie
Nią zabija niepewnie ponure słońce
śmiertelna krew ucieka boleśnie
Zastępy traci pozornie ukryta jak odkupienie zbrodnia
Koniec ust płonie przed słońcem
śmiertelna ma płacząc dłoń
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz