Strona główna · Matylda · Ostatna kara
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ostatna kara
To przeznaczenie
Zdradzieckie odkupienie przed hieną poszukuje ciemności
Chora hiena zapomniała o kimś
Klatka spotyka między światem i naszym światem wyklętego szatana
Martwy loch traci po wszechobecnym orle ostatnie serce
Burza egzystencji zapomniała ostrożnie o upiorach
Przemija z lękiem ulotny wilk
śmiertelne kruki skrywa zepsuta klatka
Absurd ust umiera
Moje kruki idą między hieną i jego jak orzeł krukiem
Nasz demon płacze
Przeszłość ludzi kusi upadłą pustkę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz