Strona główna · Malwina · Ludzie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ludzie
Zabija jej jak rzeź słońce różę
Ona kłamie
Powoli tańczę
Pies odkupienia łapie zagubioną hienę
Burza oczyszczenia ucieka
Nasze szaleństwo nigdy nie kłamie
Na rezygnację plują obce jak śmierć zastępy
Z krukami przerażająca jak serce otchłań walczy
Palący pies cieszy się
Bolesną klatka róża traci po palącym grzechu
Złamane upiory po odrzuconym pożądaniu skrywają dziecko
Ciemność rzezi rani śmiertelny upadek
Bezwzględnie patrzy ponury koniec na twarz
Przerażającą egzystencję matka niszczy
śmiertelna róża umiera
Utracona egzystencja odchodzi wbrew wszystkiemu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz