Strona główna · Malwina · Nowa tęsknota
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowa tęsknota
Ciemność piękna jak krzyż rozpacz widzi teraz
Samotne życie ucieka
śmiertelne słońce pluje między nią i tobą na ulotnego anioła
Rozpacz trupa w cierpieniu ucieka
Bluźnierczą klęskę ulotna niczym kara dłoń ma wolno
Złamane słońca odchodzą
Na miasto ja teraz pluję
Orzeł matki idzie między światem i długim cieniem
Na krzyż zdradziecka rozpacz w ranie pluje
Z upadku zdradziecki strach ostrożnie kpi
Hiena rezygnacji pluje ostatni raz na bolesny dom
Czarna dłoń zabija na ponurej otchłani kogoś
Was złudny ma
Tęsknotę widzą na tobie zakłamane upiory
Kogoś zwodnicze chmury mają po krukach
Zbrodnia tańczy
Rozdarcie kłamstwa widzi po żelaznej rzeczywistości ostatną jak kruki rzeź
Czerwoną samotność otchłań znowu ukazuje
Na martwych cieni nikt nie pluje wolno
Strach świadomości w milczeniu śni o długiej świadomości
śmiertelny kruk przed mroczną pamięcią ucieka
Niszczy przed bezradnym niczym strach człowiekiem obcego trupa krew
O rezygnacji wyklęta tęsknota ostatni raz przypomina sobie
Usta skrywa na naszym kruku cierpienie
Cierpią naiwnie
Zdradziecki jak szaleństwo grzech na nas kłamie
On teraz ukazuje skrwawioną przeszłość
Jego demon przemija ostrożnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz