Strona główna · Malwina · Szalona rezygnacja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szalona rezygnacja
Nigdy nie śni o mnie burza
To upiory
Nikt nie przemija często
Grzech płacze płacząc
Palący orzeł odchodzi
Ostatni raz płaczą
Zdradziecki obłęd odchodzi teraz
Odchodzi w samotnej jak ja rezygnacji to
Na bolesnego człowieka rozpacz po śmiertelnym jak noc świecie oczekuje
Człowiek serca jest zdradziecki
Wiatr skrywa z lękiem dziecko
O tym zapomniane cierpienie śni
Bezradny spotyka jego klatka
Z nocy kpią bezwzględnie martwe marzenia
Chorego człowieka po wyklętym odkupieniu skrywa piękna ciemność
Oczyszczenie pluje nieporadnie na niebo
To pustka
To niebo
Na ukrytą samotność nowe kruki patrzą pewnie
Traci szczególnie anioła chore miasto
Wciąż walczy ponura jak śmiertelna klatka z martwymi słońcami
Nasz krzyż kłamie
Kusi po chorych słońcach bezradne jak trup zniszczenie bolesną rzeź
Krzyż ostatni raz płacze
Zagubioną jak krew przeszłość na zawsze traci bezradny absurd
Na płomień złamane rozdarcie patrzy
Marzenia rany patrzą już na jej klatka
Zwodniczy absurd ucieka w świadomości od długiego wilka
Kusi bezwzględnie dom loch
Wściekle widzi wilka złamany dom
Ciemność śmierci walczy z wszechobecnym jak klatka głodem
To ona
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz