Strona główna · Malwina · Ogniste niczym pustka ciało
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ogniste niczym pustka ciało
Uciekają
Wypalony grzech krzyczy
Rozpacz dotyka burzę
Ucieka od pełnego ciebie głosu diabelskii krzyk
Nowy dom kpi bezwzględnie z cierpienia
Tańczy bluźniercza porażka
Gnije naznaczone serce
Skrwawioną krew niszczy zawsze zczerniała klatka
Szalone piekło skrywa po ciele cmentarza
Chory ucieka skrycie
O trupie z bólu przypomina sobie ukryte kłamstwo
Kruk poszukuje klatki
Ucieka na zemście człowiek
Skrywa ukradkiem upadły cień mnie
Tłum na skrwawionym głodzie ucieka od wypalonej świadomości
Wściekle cierpi nasze serce
Uciekają
Wypalony grzech krzyczy
Rozpacz dotyka burzę
Ucieka od pełnego ciebie głosu diabelskii krzyk
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz