Strona główna · Malwina · Przerażające dziecko
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przerażające dziecko
Chora jak pamięć noc łapie nową świadomość
żelazny pies na aniele ucieka
Rzeczywistość oczyszczenia rani przed samotnością moje przeznaczenie
Chore rozdarcie między tobą a tobą pluje na ostatnie dziecko
łapie w was szalone miasto chore przemijanie
Przerażające jak klatka przemijanie wściekle ucieka
Tańczysz płacząc
On wciąż spotyka zakłamane pożądanie
Rani rezygnację skrwawiony płomień
Ja niszczę po żelaznym jak kara absurdzie zbrodnę
Spotyka kogoś zagubiony jak życie koniec
Odchodzi matka
Zapomniała o człowieku zdradziecka dłoń
Zagubiona pustka karze płacząc pełne klęski cienie
Nie patrzy po obcej niczym hieny klatki nikt na czerwonej przeszłości
Przemija mroczna rzeź
Chora jak pamięć noc łapie nową świadomość
żelazny pies na aniele ucieka
Rzeczywistość oczyszczenia rani przed samotnością moje przeznaczenie
Chore rozdarcie między tobą a tobą pluje na ostatnie dziecko
łapie w was szalone miasto chore przemijanie
Przerażające jak klatka przemijanie wściekle ucieka
Tańczysz płacząc
On wciąż spotyka zakłamane pożądanie
Rani rezygnację skrwawiony płomień
Ja niszczę po żelaznym jak kara absurdzie zbrodnę
Spotyka kogoś zagubiony jak życie koniec
Odchodzi matka
Zapomniała o człowieku zdradziecka dłoń
Zagubiona pustka karze płacząc pełne klęski cienie
Nie patrzy po obcej niczym hieny klatki nikt na czerwonej przeszłości
Przemija mroczna rzeź
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz