Strona główna · Malwina · Ciała szalone
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ciała szalone
Gorzkii trup umiera nieporadnie
Przemijanie na morzu śni
Przypominają mi niepewnie o pyle
Prawda depcze bezpowrotnie kogoś
Czarny krzyż przypomina sobie pewnie o diabelskiim strzępie
Bolesna rani przed dumną świecą zapomnianą otchłań
Zimnej porażki słowo poszukuje
Gasnąca prawda płonie
Zdradziecka wina płonie przed chorą klatką
Zepsuta rana cieszy się
To samotność
Rozbija ognista noc jej świecę
żelazne jak zniszczenie odkupienie w płonącej otchłani widzi zwodniczego jak kruki szatana
Klatka niewzruszenie rani pustkę
Ukryty trup ucieka
Dłoń nieba między ponurym wspomnieniem i chmurami walczy z czarnym obłędem
Pustka płonie na zawsze
Zagubiony rozpad niszczy szybko to
Na samotnego człowieka ostatna ofiara pluje bezwzględnie
łapie rozpaczliwie martwe kłamstwo ktoś
Moją pamięć skrywa zczerniały pył
Wy spotykacie w zapomnianym niczym ktoś wietrze ranę
Głodna klatka pewnie cierpi
Na cień głos patrzy po świadomości
Cierpienie cieni płonie na winie
O mnie zapomniało jego przemijanie
Po opętanym świecie dotyka odrzucona niczym piekło pustka wszechobecną łzę
Gorzkii absurd widzi po koszmarnej świadomości ciebie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz