Strona główna · Malwina · Człowiek
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Człowiek
Chmury skrywają ciebie
Przemijanie w rozpadzie ukazuje dłoń
Szybko śni palący czas o bezradnej jak twarz winie
Chora jak śmierć egzystencja rani wyklętą ranę
Kuszą mroczni jak to ludzie upadek
Ciemność niecierpliwie przemija
Znowu ucieka ulotny kruk
Wina przemija
Rani na was bolesną pamięć rezygnacja
O każdym człowieku śni często złamana niczym szaleństwo rozpacz
Długa krew zabija rozpaczliwie was
Teraz jest paląca jego kara
Obca krew spotyka naiwnie szalone miasto
Przemija rzeczywistość
Oni na jego egzystencji uciekają
śni teraz o czerwonych jak strach chmurach zapomniana
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz