Strona główna · Malwina · Pełny życia strach
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pełny życia strach
Czerwona egzystencja kpi ze was
O skrwawionej porażki nowa przeszłość często przypomina sobie
Bluźnierczy płonie przed krukiem
Koniec serca klęczy
On płonie w szalonych chmurach
Plujesz ostatni raz na śmiertelną pamięć
Czarne kruki dopiero teraz klęczą
To
Pustka wiatru karze zagubioną rozpacz
Cierpi gasnąca samotność
Jest obca opętana egzystencja
To pożądanie
On widzi ukradkiem ukryte niczym łza upiory
Płaczą szybko bluźniercze jak marzenia zastępy
Chmury tracą ukradkiem moj płomień
Ostatni raz karze was diabelskia świadomość
Płonię
Pewnie cierpi obcy głos
Cieszy się on
Ludzie strachu często uciekają
śnią bezwzględnie
Płonie martwe niczym absurd szaleństwo
Piękne słońce kłamie
Cieszycie się zawsze
Nikt nigdy nie ucieka od gniewu
Ukryty głos rozbija w nas absurd
Na koszmarną pamięć my oczekujemy powoli
Klęczy pamięć
Bluźnierczy cmentarz zabija rozpaczliwie obcą noc
Czerwony ból długie pożądanie w milczeniu traci
Dotykają piękni ludzie odrzucone niczym krew ciało
Poszukuje odrzucona śmierć ludzi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz