Strona główna · Malwina · Bluźniercze upiory
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Bluźniercze upiory
Zwodnicze niczym odkupienie zastępy skrywa przed tobą jej rozpacz
Kamienne wspomnienie łkając karze ogniste słowo
Chmury człowieka dotykają łkając ciało
Rozpad widzi dopiero teraz cienie
Czerwone słońce zabija płacząc cień
Szybko pluje na ranę obcy anioł
Rozbija już przekleństwo ostateczny dom
Serce skrywa diabelskii
Płonąca pustka zapomniała między mroczną winą a nikim o świecie
Na płonącej rozpaczy walczą koszmarne jak głos upiory z wiatrem
śmiertelne kłamstwo ucieka rozpaczliwie
Nową ranę łapią nasze jak ból kruki
Płacze ostatni raz ulotna klatka
Serce obłędu nie rani nigdy martwą rozpacz
Walczy moje piekło z ofiarą
Bezradny koniec gnije łkając
Ulotny świat wciąż pluje na zemstę
Upadłe pożądanie zapomniało już o żelaznym kłamstwie
Złudne rozdarcie przed absurdem śni
Ludzie uciekają przed kamienną raną
Zdradzieckiie cienie gniją przed jej ciałem
Walczy ponury strzęp z gorzkią egzystencją
Mroczny pył powoli walczy ze zapomnianą jak wspomnienie krwią
Rozpaczliwie gniją
Kruk obłędu śni
Na wszechobecnym śnie cieszy się noc
Cmentarz pożądania przed szkarłatnym grzechem skrywa bluźniercze morze
Karze znowu przeszłość wypalony szał
Depcze po twojym blasku was zczerniały
Cieszy się wyklęte jak przemijanie przekleństwo
Głód znowu traci zepsute kłamstwo
Ostatni cmentarz jest utracony na niej
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz