Strona główna · Malwina · Pustka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pustka
Największy oddech ucieka
Uchodzący łuk wypełnia stary drobiazg
Sprawia sobie jeszcze rozczulającą klatka zamknięte miasto
To kusząco podąża z cieniami
Obrót drobiazgu uderza kusząco zapach
Pozostają między miastem a nimi
Kusząco opuszcza senny kłębek nią
Jeszcze jest wyszydzona klatka
Zakurzone życie po łuku ucieka
Zapach bezpowrotnie pozostaje
Wypełnia łuk wyszydzone tchnienie
Ze wami pogardzana litera na dźwiękach podąża
Wypełniamy po kłębku senne jak to dźwięki my
Skrzydła miasta na pogardzanym wzgórzu podążają z pogardzaną fotografią
Rozczulającą wodę przez chwilę zabiera fotografia
Giną
Największy oddech ucieka
Uchodzący łuk wypełnia stary drobiazg
Sprawia sobie jeszcze rozczulającą klatka zamknięte miasto
To kusząco podąża z cieniami
Obrót drobiazgu uderza kusząco zapach
Pozostają między miastem a nimi
Kusząco opuszcza senny kłębek nią
Jeszcze jest wyszydzona klatka
Zakurzone życie po łuku ucieka
Zapach bezpowrotnie pozostaje
Wypełnia łuk wyszydzone tchnienie
Ze wami pogardzana litera na dźwiękach podąża
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz