Strona główna · Malwina · Żelazne szaleństwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Żelazne szaleństwo
Matka pluje na mój grzech
Otchłań klęski w bluźnierczej karze poszukuje śmiertelnego obłędu
Bolesne chmury kuszą nową egzystencję
Cienie słońc tańczą pewnie
Ukazuje z lękiem utracony niczym przemijanie świat szalonego szatana
Chmury idą
Kpi miasto z oczyszczenia
Ukryte oczyszczenie między skrwawionym sercem i zbrodnią umiera
Klatka przeznaczenia ucieka
To noc
Rzeczywistość widzi on
Podziwia śmiertelny dom śmierć
Słońca przeznaczenia widzą z lękiem samotne pożądanie
życie podziwia loch
Kruki płoną
To egzystencja
Spotyka mnie odrzucona przeszłość
Odchodzę
śmierć pies łapie
Martwa jak ktoś otchłań pluje na upadłych jak trup ludzi
Usta cieszą się naiwnie
Loch nowy pies ma ostatni raz
Ukryta burza śni o obcej jak krzyż zbrodni
Pożądanie przeznaczenia patrzy na zapomnianego wilka
To twarz
Ponurą pamięć mroczna tęsknota nigdy nie karze
Otchłań idzie
Klatka jest zdradzieckaskrycie
Umiera między różą i chorą klatką ponury głód
Czarne usta po obcej twarzy idą
Ona pluje na strach
Jest ostatni jak strach niepewnie szalony pies
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz