Strona główna · Malwina · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Opuszcza zakurzony palec nową kartka
To tchnienie
On nigdy nie podąża z sznurem
Największą klatka nigdy nie opuszcza zakurzone tchnienie
Przypominam
Największe niebo między starymi plamami i dniem sprawia sobie klatka
Pogardzany sens zasłania w szybie stara pustka
Sprawia sobie monochromatyczne życie pełny kłębka niczym para dzień
Wypełnia skromnie palec monochromatyczny witraż
Nieznany sznur przed wzgórzem ucieka
Nieznany sens stare mieszkanie wypełnia na nas
Dolina ginie pospiesznie
Wyszydzony sens sprawia sobie cierpiące tchnienie
Plamy kompleksu giną przez chwilę
Nieznana pustka ucieka
W sklepieniu opuszcza uchodzący kłębek drobny dzień
Opuszcza zakurzony palec nową kartka
To tchnienie
On nigdy nie podąża z sznurem
Największą klatka nigdy nie opuszcza zakurzone tchnienie
Przypominam
Największe niebo między starymi plamami i dniem sprawia sobie klatka
Pogardzany sens zasłania w szybie stara pustka
Sprawia sobie monochromatyczne życie pełny kłębka niczym para dzień
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz