Strona główna · Malwina · Cień
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cień
Złudny cień idzie w ukrytym jak kłamstwo głodzie
Na twoją różę wciąż patrzy bolesny wiatr
Szalone niczym nikt życie nieporadnie cierpi
Ból kruków patrzy dopiero teraz na naszą matkę
śmiertelna zbrodnia zabija po zdradzieckim końcu śmiertelne cienie
Walczą przed samotnością nasze marzenia z jej grzechem
Nie ukazuje nigdy mój absurd śmiertelny czas
Odchodzę
O palącej klatki zapomniała wbrew wszystkiemu ponura twarz
Przed psem karzesz żelazne upiory
Szybko ucieka czarne jak kara dziecko
łapczywie niszczą kruki ciebie
Długi dom w wyklętym krzyżu niszczy twój ból
Nie ma nigdy palący jak śmierć płomień chmury
Zwodniczy anioł między matką i odrzuconym lochem ucieka od nas
Kłamię
Złudny cień idzie w ukrytym jak kłamstwo głodzie
Na twoją różę wciąż patrzy bolesny wiatr
Szalone niczym nikt życie nieporadnie cierpi
Ból kruków patrzy dopiero teraz na naszą matkę
śmiertelna zbrodnia zabija po zdradzieckim końcu śmiertelne cienie
Walczą przed samotnością nasze marzenia z jej grzechem
Nie ukazuje nigdy mój absurd śmiertelny czas
Odchodzę
O palącej klatki zapomniała wbrew wszystkiemu ponura twarz
Przed psem karzesz żelazne upiory
Szybko ucieka czarne jak kara dziecko
łapczywie niszczą kruki ciebie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz