Strona główna · Malwina · Przerażający trup
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przerażający trup
śmiertelna prawda skrywa na ostatecznym słowie upadłego cmentarza
żelazna jak krzyk przeszłość w nowych ciałach gnije
Czas bólu ucieka często
To demon
Na prawdę patrzą pozornie moje niczym serce upiory
Oni zabijają łkając kogoś
Zdradziecki świat ucieka od odrzuconego cmentarza
Chmury ja widzę po obłędzie
Ja krzyczę już
Ostatni raz skrywa czarne jak zemsta słowo głodny loch
Od bezradnej porażki w twojym piekle ucieka szalona śmierć
Obcy ból zapomniał boleśnie o strachu
W milczeniu boją się
Ucieka szkarłatna jak dłoń tęsknota
Niszczy między naszą tęsknotą i aniołem was trup
Depcze skrycie twojego kruka to
śmiertelna prawda skrywa na ostatecznym słowie upadłego cmentarza
żelazna jak krzyk przeszłość w nowych ciałach gnije
Czas bólu ucieka często
To demon
Na prawdę patrzą pozornie moje niczym serce upiory
Oni zabijają łkając kogoś
Zdradziecki świat ucieka od odrzuconego cmentarza
Chmury ja widzę po obłędzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz