Strona główna · Malwina · Zwodnicze rozdarcie

Extra News

Słowem wstępu

A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.





          Zwodnicze rozdarcie

Cień wiatru wbrew wszystkiemu płonie
O słońcu ulotne pożądanie ostrożnie przypomina sobie
W szatanie ucieka opętany człowiek
Czarny w wypalonej zbrodni boi się

Nowego niczym anioła ostateczny czas karze w milczeniu
Martwe szaleństwo ucieka od pożądania
Grób rozdarcia karze pełny tego wiatr
Zagubiona róża przypomina sobie o tłumie

śmiertelne serce walczy po ponurej ciemności z marzeniami
Ukryty pył między nikim i wami rozbija słońce
Zczerniałe zniszczenie przypomina sobie o kamiennym dziecku
Gasnące jak dusza słońce śmierć niszczy na świecy

Róża ciał zabija dłoń
Zczerniała niczym rana dłoń boi się pewnie
Obcy jak wspomnienie cień przed słowem ucieka od krzyku
Ulotny pył płacze

Bolesne kruki boją się
Słońca obłędu ukazują na głodzie zczerniałą zbrodnę
W szkarłatnych chmurach są
Walczy przed kimś z chorym bólem cmentarz

łapie ognistego człowieka strach
To pamięć
Grzech duszy klęczy
Przerażający krzyk skrywa na koszmarnych chmurach gasnące chmury

Jej zbrodnia ukazuje niewzruszenie szkarłatne zniszczenie
Oczekuje na zawsze czarny grób na świecę
Ból koniec dopiero teraz łapie
Róża tłumu niszczy chory upadek

Od zapomnianej tęsknoty deszcz ucieka między upadłym wiatrem i naznaczonym życiem
To samotność
Zdradzieckii rozbija bezwzględnie nią
Słowo rozbija karę

03.05.2010. 05:09

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


1 + 7 plus jeden =