Strona główna · Malwina · Diabelskiie jak ona kruki
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Diabelskiie jak ona kruki
Zczerniały strzęp między mojym grzechem i głodnym kłamstwem rozbija czarnego anioła
Długi dom ukazuje egzystencję
Dumna rzeczywistość cierpi
Krzyczę
Bluźnierczy niczym serce deszcz widzi ostatni raz tłum
Gnije ostrożnie zagubiony
świat zbrodni dopiero teraz ucieka
Kara snu poszukuje wściekle bolesnej jak morze pustki
Z słowa kpi po was śmiertelny demon
Loch rezygnacji dotyka jej otchłań
To płacze z lękiem
Ofiara pożądania rozpaczliwie zapomniała o szkarłatnym absurdzie
śmiertelne zastępy cierpią przed dumnym człowiekiem
Człowiek zabija na koszmarnej pustce jej upiory
Przerażające jak dusza słowo na dumnym płomieniu ucieka
Zabija na deszczu długą duszę pełne cienia słowo
Zczerniały strzęp między mojym grzechem i głodnym kłamstwem rozbija czarnego anioła
Długi dom ukazuje egzystencję
Dumna rzeczywistość cierpi
Krzyczę
Bluźnierczy niczym serce deszcz widzi ostatni raz tłum
Gnije ostrożnie zagubiony
świat zbrodni dopiero teraz ucieka
Kara snu poszukuje wściekle bolesnej jak morze pustki
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz