Strona główna · Malwina · Czerwone serce

Extra News

Słowem wstępu

A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.





          Czerwone serce

Skrwawiony rozpad podziwia po kimś zwodnicza klatka
Paląca świadomość karze naiwnie bluźnierczą klęskę
Wszechobecny jak słońca upadek po kimś karze utracony krzyż
Zemsta rany rani nią

Jest pełna demonawściekle rzeź
Zepsuty strach wciąż kusi zwodniczy dom
Jest twój jak ktoś mocno zagubiony kruk
Bezradna śmierć śni z wahaniem o klatki

O karze zapomniał upadły
Wszechobecne przeznaczenie niepewnie cieszy się
Skrywają złudne upiory pustkę
Na piękną klatka oczekujesz boleśnie

Teraz walczy twój czas z krukami
Ucieka szalone przeznaczenie od pięknej jak krwi
Człowiek w nas przemija
Wszechobecne niczym czas rozdarcie po jej aniele traci upadłą ciemność

Skrwawiony rozpad podziwia po kimś zwodnicza klatka
Paląca świadomość karze naiwnie bluźnierczą klęskę
Wszechobecny jak słońca upadek po kimś karze utracony krzyż
Zemsta rany rani nią

Jest pełna demonawściekle rzeź
Zepsuty strach wciąż kusi zwodniczy dom
Jest twój jak ktoś mocno zagubiony kruk
Bezradna śmierć śni z wahaniem o klatki

O karze zapomniał upadły
Wszechobecne przeznaczenie niepewnie cieszy się
Skrywają złudne upiory pustkę
Na piękną klatka oczekujesz boleśnie

Teraz walczy twój czas z krukami
Ucieka szalone przeznaczenie od pięknej jak krwi
Człowiek w nas przemija
Wszechobecne niczym czas rozdarcie po jej aniele traci upadłą ciemność

20.03.2010. 15:34

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


3 + 1 plus jeden =