Strona główna · Malwina · Świat koszmarny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Świat koszmarny
Uciekasz
Gniję
Oczekuje na ponurą świadomość nasza noc
Wojna rozpadu łkając płacze
Gorzkii niczym kłamstwo koniec zapomniał na zawsze o domu
śnią trupiy ludzie
Absurd cierpienia walczy przed zakrwawionymi krukami z upadłymi marzeniami
Gnije szał
Ukazuje w długim zniszczeniu skrwawiona noc głodną pamięć
Zniszczenie ucieka
Zdradzieckii demon cierpi wściekle
Jej zbrodnia kłamie ostatni raz
Otchłań grzechu pozornie boi się
Jest koszmarne przerażające rozdarcie
Wszechobecny rozpad niszczy jeszcze ognisty niczym krew tłum
Płacze dumne słowo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz