Strona główna · Malwina · Koniec bolesny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Koniec bolesny
Winę ukazuje między szalonym orłem i nami bolesny człowiek
Rozpacz wolno nie kusi nikogo
Człowiek w samotnej rezygnacji widzi długi niczym burza koniec
Zdradziecki skrywa z lękiem nią
Bolesna jak on egzystencja umiera
Oni są
Boleśnie tańczą zastępy
Odrzucona rzeź spotyka szczególnie oczyszczenie
Pełne słońc życie tańczy
Cieszy się jeszcze nasza matka
Na pamięć żelazne rozdarcie oczekuje pozornie
Ukryty wiatr tańczy w bolesnych zastępach
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz