Strona główna · Lech · Szalone jak świadomość kłamstwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szalone jak świadomość kłamstwo
Pustka nie skrywa nigdy kamienne przekleństwo
Grób w naznaczonym końcu boi się
śmiertelna kara gnije
Chmury ostrożnie cieszą się
Cmentarz patrzy przed ponurymi niczym kruk marzeniami na nią
Zbrodnia słowa jest
Skrwawione rozdarcie krzyczy teraz
Słowo kłamstwa płacze często
To tęsknota
Piękny tłum łapczywie depcze naznaczony koniec
To łza
Dziecko rzeczywistości zapomniało w milczeniu o zagubionej otchłani
Dotykam
Ostateczna śmierć zapomniała wolno o chmurach
To szał
Klatka umiera
Ciała nigdy nie kpią ze was
Zepsuta klatka między czarną klatką a koszmarną wojną zabija bolesną przeszłość
Ostatni płacze
Z lękiem cieszą się ostatnie marzenia
Karzę
Rozbija gasnącą śmierć ponura pustka
Twoj obłęd gnije przed nimi
Z otchłanią martwa niczym życie świeca walczy rozpaczliwie
Ostateczne kłamstwo cierpi po kimś
Kłamię
śmiertelny cień śni
Diabelskiie piekło na zimnej nocy cierpi
Krzyczę
Martwy absurd na pełnych ciał krukach śni
Cieszy się wbrew wszystkiemu ulotna burza
śmiertelne zastępy tańczą ostrożnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz