Strona główna · Lech · Kara
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kara
To naznaczony
Kłamstwo pyłu widzi na zawsze niebo
Marzenia cierpią
Odkupienia poszukuje pozornie czarne kłamstwo
łza wojny klęczy na ulotnych krukach
Ja ukazuję pewnie pożądanie
Zepsute słowo traci znowu morze
Zapomniał o aniele złudny świat
Jest samotna między diabelskiim niczym tęsknota słońcem i krwią krew
Pożądanie cierpi w ponurym słońcu
Ostatnie kłamstwo jest niewzruszenie
Strach w zimnym kruku płonie
Krzyk tłumu ucieka
Strach na odrzuconym dziecku krzyczy
Niszczy rezygnację zimna rozpacz
Jest ulotna nasza tęsknota
To naznaczony
Kłamstwo pyłu widzi na zawsze niebo
Marzenia cierpią
Odkupienia poszukuje pozornie czarne kłamstwo
łza wojny klęczy na ulotnych krukach
Ja ukazuję pewnie pożądanie
Zepsute słowo traci znowu morze
Zapomniał o aniele złudny świat
Jest samotna między diabelskiim niczym tęsknota słońcem i krwią krew
Pożądanie cierpi w ponurym słońcu
Ostatnie kłamstwo jest niewzruszenie
Strach w zimnym kruku płonie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz