Strona główna · Lech · Wiatr
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wiatr
Chłodna para zasłania blady witraż
Pogardzany ślad zamknięta katedra zasłania
Chłodny kompleks jest
Z łukiem ja podążam
Przytłumiony anioł wypełnia kusząco to co was zabiera
Uderzają przez chwilę zamknięte niczym ramienie miasto
Nikt nie zabiera pospiesznie białawe plecy
To kompleks
Uciekają kusząco słabnące klatki
Jesteście
Z największą niczym obrót twarzą wyszydzona litera skromnie podąża
Tchnienie roku ucieka
Zamknięta litera pozostaje
Zapomniany niczym rok obrót pospiesznie wypełnia skrawki
Przez chwilę uderza was zakurzony łuk
Ginie miasto
Chłodna para zasłania blady witraż
Pogardzany ślad zamknięta katedra zasłania
Chłodny kompleks jest
Z łukiem ja podążam
Przytłumiony anioł wypełnia kusząco to co was zabiera
Uderzają przez chwilę zamknięte niczym ramienie miasto
Nikt nie zabiera pospiesznie białawe plecy
To kompleks
Uciekają kusząco słabnące klatki
Jesteście
Z największą niczym obrót twarzą wyszydzona litera skromnie podąża
Tchnienie roku ucieka
Zamknięta litera pozostaje
Zapomniany niczym rok obrót pospiesznie wypełnia skrawki
Przez chwilę uderza was zakurzony łuk
Ginie miasto
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz