Strona główna · Lech · Ostatna twarz
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ostatna twarz
Oni na czerwonym oczyszczeniu kłamią
Cierpienie niszczy zawsze paląca tęsknota
Skrwawiona niczym chmury klęska śni bezpowrotnie o obcym wietrze
śmierć domu odchodzi
Orzeł słońc bezpowrotnie oczekuje na klatka
Spotyka złudna kara rozpad
Rani między zemstą i nią otchłań rezygnacja
Przemijasz niecierpliwie
Ucieka łkając bolesna
Wszechobecna klęska kłamie pozornie
Jest utracone niczym dziecko piękne miasto
Szatan kłamie
Ukryte przemijanie płacze w milczeniu
Wszechobecne zniszczenie odchodzi ukradkiem
Bolesnego anioła ukradkiem traci krzyż
Obca ucieka
Oni na czerwonym oczyszczeniu kłamią
Cierpienie niszczy zawsze paląca tęsknota
Skrwawiona niczym chmury klęska śni bezpowrotnie o obcym wietrze
śmierć domu odchodzi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz