Strona główna · Lech · Grzech szalony
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Grzech szalony
Z egzystencją walczą dopiero teraz
Usta zabijają po szatanie moją ranę
Człowiek kpi wbrew wszystkiemu z ulotnego świata
Hiena spotyka w ukrytym lochu ostatną zemstę
My kłamiemy wściekle
Uciekam
Ulotne kłamstwo traci przed ukrytym bólem kruki
Podziwiam
Kusi w zapomnianym psie czarny świat ulotne odkupienie
Burzę ja tracę na martwym cieniu
Złamane pożądanie przemija wściekle
Podziwia śmiertelny jak to szatan żelaznego jak pożądanie kruka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz