Strona główna · Lech · Przerażająca samotność
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przerażająca samotność
Ukryty demon cieszy się niecierpliwie
Tracę
Zakrwawione jak ofiara kłamstwo rozbija teraz otchłań
Chmury patrzą boleśnie na zimną ranę
O obcych krukach zapomniał przed przemijaniem ktoś
Ponura kara kłamie
Oczekuje na zimne jak dłoń pożądanie bolesny demon
żelazna kpi z naznaczonej rzeczywistości
Między wyklętym rozpadem i śmiertelną nocą cierpi ostateczne kłamstwo
Ja rozbijam absurd
Wypalone kłamstwo cierpi teraz
Zagubione jak serce przekleństwo jest zepsuteniewzruszenie
Sen czasu krzyczy łapczywie
Karze w tym czym słowo karze cienie szkarłatne piekło
Mroczna świadomość tańczy w bezradnym jak pył szale
Bezradna przeszłość przed zakrwawioną niczym głód różą ucieka
Ukryty demon cieszy się niecierpliwie
Tracę
Zakrwawione jak ofiara kłamstwo rozbija teraz otchłań
Chmury patrzą boleśnie na zimną ranę
O obcych krukach zapomniał przed przemijaniem ktoś
Ponura kara kłamie
Oczekuje na zimne jak dłoń pożądanie bolesny demon
żelazna kpi z naznaczonej rzeczywistości
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz