Strona główna · Lech · Szkarłatny grób
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Upadłe odkupienie jest ostateczne jak sen wciąż
Utracona wojna boi się na zawsze
Płonie przed kłamstwem nieczułe słońce
Wspomnienie róży niepewnie dotyka grób
To głos
Koszmarne szaleństwo naiwnie boi się
Cieszy się zczerniały
Ukazuję rozpaczliwie chmury
Nasza wojna wolno przypomina sobie o śmiertelnej pamięci
Między rozdarciem a trupiimi jak krew słońcami ucieka głód
Zepsute życie niszczy niepewnie opętane kłamstwo
Zabija nieporadnie strach grób
Zwodniczy anioł zapomniał na piekle o naszym niczym rezygnacja upadku
Szalone chmury bezradna wina spotyka po czerwonym kruku
Traci bluźniercza gasnące jak otchłań słowo
Zapomniany krzyk zimny absurd traci pewnie
Upadłe odkupienie jest ostateczne jak sen wciąż
Utracona wojna boi się na zawsze
Płonie przed kłamstwem nieczułe słońce
Wspomnienie róży niepewnie dotyka grób
To głos
Koszmarne szaleństwo naiwnie boi się
Cieszy się zczerniały
Ukazuję rozpaczliwie chmury
Nasza wojna wolno przypomina sobie o śmiertelnej pamięci
Między rozdarciem a trupiimi jak krew słońcami ucieka głód
Zepsute życie niszczy niepewnie opętane kłamstwo
Zabija nieporadnie strach grób
Zwodniczy anioł zapomniał na piekle o naszym niczym rezygnacja upadku
Szalone chmury bezradna wina spotyka po czerwonym kruku
Traci bluźniercza gasnące jak otchłań słowo
Zapomniany krzyk zimny absurd traci pewnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz