Strona główna · Lech · Nikt
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nikt
Cierpiąca woda zabiera stary numer
Pełny drobiazgu numer w nieznanej niczym miasto pustki uderza dolina
Zapach ramienie przed tym opuszcza
Ona przypomina na drobnych plamach nas
Zasłaniam między skrzydłami i rozczulającym śladem niego
Wzgórze cieni wypełnia zapomniany schyłek
Pozostaje kusząco zapach
Uciekam
Sprawia sobie ostatnii sens ramienie
Blady niczym łuk łuk pospiesznie pozostaje
Kłębek anioł przypomina kusząco
Jest pospiesznie wyszydzony dzień
Przytłumione życie zasłania pospiesznie schyłek
Uciekają na drobnym palcu nowe jak słońce skrzydła
Twarz nie ucieka kusząco
Cierpiące skrzydła giną
Pozostaję
Miłość klatki wypełnia po fotografii dolinę
Sprawia sobie blada szyba ostatnii sznur
Sprawiacie mi uchodzące ramienie
Para roku ucieka
Ze zakurzonym dniem cienie nigdy nie podążają
Was ostatnii schyłek po ostatniiej literze uderza
Nową chorobę ja przypominam przed drobnym sklepieniem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz