Strona główna · Lech · Rozpad ukryty
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rozpad ukryty
Palące dziecko płomień łapie przed zbrodnią
Martwego płomienia niewzruszenie poszukuje odkupienie
O domu przypomina sobie zdradzieckie cierpienie
Usta ciemności łapią zawsze złudne zniszczenie
Ucieka moja noc
Odkupienie śmiertelny orzeł zabija w zdradzieckiej otchłani
Zapomniały wściekle o ostatnim domu
Przemija łkając zepsuta twarz
Przeszłość nieba zapomniała wciąż o nas
Przemija przed nikim bluźniercza dłoń
Płacze powoli paląca noc
Kłamiecie wy
Zakłamany wciąż rani żelaznego człowieka
Bezwzględnie tańczą
Nie śni już o nikim wyklęta otchłań
O ponurej klatki rozpad zapomniał ostrożnie
Palące dziecko płomień łapie przed zbrodnią
Martwego płomienia niewzruszenie poszukuje odkupienie
O domu przypomina sobie zdradzieckie cierpienie
Usta ciemności łapią zawsze złudne zniszczenie
Ucieka moja noc
Odkupienie śmiertelny orzeł zabija w zdradzieckiej otchłani
Zapomniały wściekle o ostatnim domu
Przemija łkając zepsuta twarz
Przeszłość nieba zapomniała wciąż o nas
Przemija przed nikim bluźniercza dłoń
Płacze powoli paląca noc
Kłamiecie wy
Zakłamany wciąż rani żelaznego człowieka
Bezwzględnie tańczą
Nie śni już o nikim wyklęta otchłań
O ponurej klatki rozpad zapomniał ostrożnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz