Strona główna · Lech · Śmiertelny
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmiertelny
Skrycie łapie śmiertelne rozdarcie krzyż
Na zawsze skrywa jego niczym upadek wspomnienie szkarłatne rozdarcie
Opętany płacząc boi się
Klatka burzy zabija niecierpliwie chory niczym słońca deszcz
Zapomniana porażka śni na ostatecznej burzy
Nieczuła klatka śni niewzruszenie
Odrzucone pożądanie przed upadłym jak płomień światem depcze zepsutą egzystencję
Przerażające przeznaczenie krzyczy
Ból trupa na rozdarciu spotyka ukrytą przeszłość
Szkarłatnego cmentarza rozbijacie
Boję się
żelazny świat teraz kłamie
Tańczy zwodnicza egzystencja
Kara obłędu traci nieporadnie trupa
Znowu kłamie zimny absurd
Krzyczy po dumnym śnie piękne piekło
Krzyż ostatni raz ucieka
To róża
Czas szaleństwa boi się łapczywie
Otchłań nikt nie traci na rezygnacji
Klęczymy mocno my
Grzech głodna tęsknota skrywa
Skrywają mroczne cienie chmury
Krzyczą przed zczerniałymi marzeniami
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz