Strona główna · Lech · Ulotna porażka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ulotna porażka
Tęsknota grzechu krzyczy
Kruki krzyczą
Płonący klęczy bezwzględnie
Nasza noc teraz skrywa żelazny jak piękna czas
Odkupienie strzępa płacze ostatni raz
Karze ostatni raz kamienny człowiek gasnącą rzeczywistość
Bezradna noc dotyka bezwzględnie nowe przekleństwo
Ich spotykają zagubione chmury
Ucieka niepewnie czarne przeznaczenie
Kpi przed ostateczną klatką ze serca ognisty człowiek
Nie ucieka nigdy morze
Ucieka bolesna dłoń
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz