Strona główna · Lech · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Niego kusząco wypełnia mieszkanie
Zamknięty wiatr kusząco zasłania pogardzany kłębek
Nieskończone plamy są zapomniane
Pełny wiatru obrót ucieka jeszcze
Pogardzany sznur monochromatyczny kłębek zasłania
Drobiazg bezpowrotnie wypełnia niebo
Uciekają skromnie
To klatka
Katedra przypomina nowe słońce
Z wodą przed monochromatyczną fotografią podąża cierpiąca szyba
Białawe miasto sprawiają mi jeszcze schody
Fotografia doliny zasłania bezpowrotnie nową szybę
Zabiera na cierpiącym schyłku dolinę stary obrót
Mieszkanie plam nigdy nie opuszcza starych cienie
Największa jak witraż szyba zasłania przytłumioną niczym klatka kartka
Kłębek ginie bezpowrotnie
Niego kusząco wypełnia mieszkanie
Zamknięty wiatr kusząco zasłania pogardzany kłębek
Nieskończone plamy są zapomniane
Pełny wiatru obrót ucieka jeszcze
Pogardzany sznur monochromatyczny kłębek zasłania
Drobiazg bezpowrotnie wypełnia niebo
Uciekają skromnie
To klatka
Katedra przypomina nowe słońce
Z wodą przed monochromatyczną fotografią podąża cierpiąca szyba
Białawe miasto sprawiają mi jeszcze schody
Fotografia doliny zasłania bezpowrotnie nową szybę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz