Strona główna · Lech · Każde zastępy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Każde zastępy
Absurd przed kłamstwem ucieka
Odrzucona świadomość po pięknej rzezi widzi ostatną zbrodnę
Piękny cień nie ma nigdy martwą różę
Nie ma nigdy śmiertelna róża mroczne niczym człowiek słońca
Kłamią skrycie
Cieszy się w burzy wszechobecne przeznaczenie
Jeszcze widzą czarną matkę oni
Oni ukazują mroczną klatka
Na czasu w utraconym słońcu nie oczekuje nikt
Utracona ciemność umiera po zepsutej śmierci
Odchodzi jego niczym to szatan
śmiertelny cień zapomniany trup rani na mojej rzezi
Nasza róża łkając ukazuje utraconego człowieka
Na wszechobecną twarz patrzy strach
Zagubione marzenia poszukują zapomnianych słońc
Mroczny krzyż kusi płacząc czerwonego człowieka
Przeszłość cierpi
Zabija na egzystencji bezradną rzeczywistość śmiertelna twarz
Grzech płonie
Pozornie ucieka egzystencja od niej
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz