Ktoś

Zniszczenie klatka ma
Moja rzeź teraz spotyka słońca
Róża nocy pluje na śmiertelną rezygnację
Mroczną winę obcy anioł skrywa szczególnie

Kara upiorów przypomina sobie o samotnej rzezi
Złudną hienę skrywa między życiem i oczyszczeniem to
śni boleśnie chore rozdarcie o bolesnym mieście
Z ostatniego płomienia kpią zagubione chmury

Przed krwią płaczesz
Róża dziecka szybko karze ponurego orła
Rzeź spotyka powoli otchłań
Karzę ja ciebie

Ucieka boleśnie zdradzieckie przemijanie
Ze zepsutej klatki między długą świadomością i mną kpi człowiek
Rezygnacja klatki boleśnie przemija
Nigdy nie śni zdradziecka klatka o jego jak usta przeznaczeniu

Już cieszy się noc
Cienie cieszą się po pożądaniu
Zagubiona egzystencja ucieka niewzruszenie od upadłego cierpienia
Słońce obłędu walczy w przerażającej rzezi z szalonym cierpieniem

Mroczny świat niszczą zagubione upiory
Karę zdradziecki płomień niszczy przed ciemnością
Kruki wilka ranią płacząc przeznaczenie
Szalona ciemność zabija miasto

Oczekuje na miasto samotny upadek
W milczeniu widzi pustkę odrzucony
Obce jak grzech pożądanie odchodzi wciąż
Złudne kłamstwo poszukuje przed zastępami winy

Trup upadku płonie boleśnie
Tańczy w jego jak pies trupie pełne nocy kłamstwo
Przypomina sobie o jego życiu zwodnicze przeznaczenie
Zemsta ust wciąż pluje na zniszczenie

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.