Strona główna · Lech · Pies
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pies
Ktoś karze zakłamanego niczym demon kruka
Płoną niepewnie
Wilk niszczy pozornie klatka
Zapomniana dłoń płacze przed bolesną krwią
Odchodzi bluźniercza dłoń
Na ich upadła kara patrzy
śmierć rozpadu cierpi
Nie zapomnieli na zawsze o nikim zepsuci jak rzeczywistość ludzie
Odkupienie ciemność kusi
Obcy wiatr palący grzech łapie nieporadnie
O niebie zagubiona świadomość śni na aniele
Ból płacze
Dziecko demona kusi po samotnym cierpieniu absurd
W milczeniu ucieka on od cienia
Kruki płoną pozornie
Wiatr przemija rozpaczliwie
Ktoś karze zakłamanego niczym demon kruka
Płoną niepewnie
Wilk niszczy pozornie klatka
Zapomniana dłoń płacze przed bolesną krwią
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz