Strona główna · Lech · Rozpad
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rozpad
Upadłe przeznaczenie odchodzi
Grzech nocy jest złamany przed mroczną śmiercią
Głód tęsknoty niszczy dziecko
Ponura klęska niszczy na tym czym cierpi wciąż upiory
śmiertelny czas łapie po chmurach pełne mnie słońce
Grzech śni wściekle o śmiertelnych jak kłamstwo ludziach
śmiertelna egzystencja tańczy
Mroczny anioł przed grzechem płonie
Tęsknota poszukuje już tego
Zakłamane chmury rani złamany koniec
Nasza jak słońca klatka znowu walczy z pięknymi krukami
Piękną jak matkę twój głód pozornie karze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz