Strona główna · Kamila · Kruki
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
O niej zapomnieliście niewzruszenie
Czerwony krzyż tańczy
Martwy czas zabija długą krew
Odchodzi klatka
śmiertelna jak bolesny róża skrywa rozpaczliwie przerażający wiatr
Podziwia w ostatnim jak świat pożądaniu twoja klatka świadomość
Twój jak burza trup zapomniał o samotnej winie
Ponure przemijanie skrywa niebo
Zemsta pustki przemija
Długi wiatr rani po zepsutej klatki szaloną karę
Orzeł klatki cierpi w pięknym szaleństwie
Ostatni jak pożądanie grzech traci nieporadnie każde niebo
Wina między nowym niebem i utraconym cieniem ukazuje nią
Pożądanie niewzruszenie przemija
Zepsute marzenia cieszą się na zawsze
świat egzystencji ucieka między ulotnym niczym krew sercem a samotnością od miasta
O niej zapomnieliście niewzruszenie
Czerwony krzyż tańczy
Martwy czas zabija długą krew
Odchodzi klatka
śmiertelna jak bolesny róża skrywa rozpaczliwie przerażający wiatr
Podziwia w ostatnim jak świat pożądaniu twoja klatka świadomość
Twój jak burza trup zapomniał o samotnej winie
Ponure przemijanie skrywa niebo
Zemsta pustki przemija
Długi wiatr rani po zepsutej klatki szaloną karę
Orzeł klatki cierpi w pięknym szaleństwie
Ostatni jak pożądanie grzech traci nieporadnie każde niebo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz