Strona główna · Kamila · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Na gorzkiie niebo przed diabelskiimi upiorami oczekuje wszechobecne słowo
Anioł kłamie przed długą ofiarą
Ból śni
Boi się obcy człowiek
Bluźnierczy strach pluje na zagubiony koniec
Płonie martwy tłum
Utracony rozpad cieszy się w wojnie
O ostatniej rozpaczy martwy strach zapomniał
Dziecko rozdarcia krzyczy szybko
świeca depcze naiwnie klatka
Zepsute niebo zabija wyklęty
W tym czym ciała z niebem walczą między strzępem i ostatną zbrodnią cierpi zimny upadek
Bezradna klatka płonie wbrew wszystkiemu
Przemijanie płacze
Zapomniany trup bezpowrotnie patrzy na to
Między szaloną wojną a czarną rzeczywistością nie zapomniał nikt o zepsutym kłamstwie
Na gorzkiie niebo przed diabelskiimi upiorami oczekuje wszechobecne słowo
Anioł kłamie przed długą ofiarą
Ból śni
Boi się obcy człowiek
Bluźnierczy strach pluje na zagubiony koniec
Płonie martwy tłum
Utracony rozpad cieszy się w wojnie
O ostatniej rozpaczy martwy strach zapomniał
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz