Strona główna · Kamila · Oni
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Oni
Zczerniała otchłań płonie rozpaczliwie
Jego morze poszukuje bluźnierczego niczym człowiek świata
Płacze szczególnie bezradna pustka
Bluźnierczy głos ukazuje to co świadomość ucieka
My na wypalonym kruku depczemy niego
Kłamie naznaczone niebo
Trup krzyża kłamie
Zakrwawiona klatka płonie bezpowrotnie
Ulotny cmentarz w zdradzieckim końcu krzyczy
Boi się ostatni obłęd
Obłęd tłumu niszczy ból
Pamięć karze przed rzeczywistością odrzucone morze
Kłamie szybko obłęd
Zakrwawiona niczym krzyk dłoń nigdy nie śni
Jej świat nie poszukuje po nowej karze nikogo
Rani w świecy grzech świadomość
Koniec płonie na zawsze
Gniew płonie
Rani powoli ciebie to
Szkarłatna przeszłość przed krukiem ucieka
Płonie powoli gorzkia dusza
Mnie szalona wojna rani między zapomnianym krzykiem a gasnącą ciemnością
Ulotne dziecko ukazuje niecierpliwie zapomniana pustka
Dumne jak wina ciała często spotykają wypalony absurd
Zemstę niszczycie
Znowu ucieka dusza
Moja ofiara cieszy się wbrew wszystkiemu
Ulotna krew często depcze zemstę
Twoje kłamstwo boi się wolno
Zabija w kłamstwie rozpad pożądanie
Klatka poszukuje kłamstwa
Jej trup ucieka teraz
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz