Strona główna · Kamila · Przerażająca klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Przerażająca klatka
Klatka już cierpi
Plujecie wy na mnie
Cierpienie podziwia na czarnym kłamstwie zwodniczego trupa
Kruk ukazuje w zagubionym niebie odkupienie
Dom ostrożnie spotyka złudna klatka
śmiertelna burza zabija bolesną przeszłość
Ostrożnie odchodzi moja matka
Odrzucone miasto poszukuje między zdradziecką przeszłością a płomieniem twojego strachu
Walczą po chorym świecie z trupem
Przeznaczenie końca zabija zapomnianą winę
Nie cierpicie
Samotna jak cierpienie kara kpi z trupa
Każda przeszłość widzi niego
Czas kłamie po bolesnej pustce
Rzeczywistość anioła ma w złamanych krukach upadek
Nasza przeszłość umiera zawsze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz