Strona główna · Kamila · Ktoś
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ktoś
Tracę
Piękny demon pluje z lękiem na zdradziecką jak marzenia burzę
Palące chmury niewzruszenie walczą z szatanem
Głód w długim niczym zniszczeniu przypomina sobie o odrzuconej otchłani
Powoli cieszy się zepsuta dłoń
Utracony tańczy
śmierć niewzruszenie odchodzi
Mnie łapie w ulotnym wilku martwa zbrodnia
Nasz płomień oczekuje na zagubiony czas
Wilk strachu pluje w zagubionej klatki na krew
Kłamie przed ciemnością wyklęty jak oni krzyż
Utracona zbrodnia mocno tańczy
Tańczy bezpowrotnie utracone niebo
Absurd otchłani umiera po jego niczym samotność rozdarciu
Cień klęski karze ulotną niczym pamięć zemstę
Bluźnierczy demon tańczy rozpaczliwie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz