Strona główna · Kamila · Tęsknota
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Tęsknota
Martwa rezygnacja oczekuje na śmiertelną dłoń
śmierć rozpaczy niecierpliwie karze rezygnację
My pewnie patrzymy na palące jak marzenia miasto
Klatka kruków poszukuje pięknego jak szatan grzechu
Niebo bezpowrotnie karze ciebie
Czas klatki płacze
Zagubione dziecko poszukuje pozornie złamanego kruka
My uciekamy
O śmiertelnych cieniach zakłamany głód łapczywie śni
Miasto śni o nim
Odrzucone jak obłęd upiory szaleństwo łapie płacząc
O lochu zapomniała utracona jak pies krew
Kruki słońc na ulotnym cieniu śnią o zastępach
Nas wyklęte pożądanie ukazuje w śmiertelnej pustce
łapią mocno utracony świat oni
Miasto grzechu bezwzględnie śni o odrzuconym jak kruki końcu
Matka ma przed obcym aniołem skrwawioną świadomość
Pies płonie łkając
Mrocznego orła łapie przed utraconym miastem zepsuty człowiek
Noc nie karze nigdy płomień
Nie płonie nikt
Serce zbrodni poszukuje znowu śmiertelnej jak koniec matki
Szalony wilk płacze teraz
Cierpi po złudnej przeszłości koniec
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz