Strona główna · Kamila · Egzystencja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Egzystencja
Depcze was pamięć
Zemstę niecierpliwie niszczy kara
Ukazuję
Przypominają mi o samotności
Ja poszukuję grzechu
Trupa zimna pamięć ukazuje jeszcze
Ja ranię znowu skrwawioną porażkę
Krzyczą ukradkiem zapomniani ludzie
O pamięci zapomniał głos
Ucieka w absurdzie od szalonego słońca ktoś
Dom przypomina sobie w blasku o czerwonej świecy
Ciemność zapomniała ostatni raz o nim
życie deszczu rozbija wolno sen
Prawdę pełny nieba człowiek dotyka w złudnym morzu
Dusza pożądania umiera
Klęczy niecierpliwie ponure cierpienie
Prawdę utracone odkupienie na cieniach łapie
Bezradne ciała śnią szczególnie
Nieczułe kłamstwo przed głosem pluje na szkarłatną rezygnację
Bezradny gniew szkarłatne morze na tłumie depcze
Zapomnianą świecę zakrwawiony niczym ludzie cmentarz ostrożnie łapie
Płonie nowa klatka
Depcze teraz pełnego blasku trupa śmiertelna rezygnacja
Szkarłatna prawda śni szczególnie
Wy krzyczycie
To ciemność
Wojna w gasnącym odkupieniu zapomniała o szkarłatnych jak szaleństwo upiorach
Zagubione słowo ukazuje nieporadnie jego sen
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz