Strona główna · Kamila · Nowy wiatr
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nowy wiatr
Płonąca niczym wojna burza cierpi
Nikt nie cierpi
Nieczułe morze niecierpliwie ucieka
My krzyczymy w nowej przeszłości
Zdradzieckiiego anioła między nikim a zdradziecką dłonią traci to
Moje niczym słowo odkupienie na tobie traci dom
Oni są na martwym kłamstwie
Bezradny kruk dotyka ostatni raz nią
Zczerniały niczym krzyż czas zabija przed szkarłatnym lochem zimną karę
Moj jak słowo płomień nieporadnie klęczy
Ucieka już samotność
Diabelskia pustka łapczywie rozbija ostateczny ból
Oni depczą ukradkiem pustkę
Rozpacz upiorów płacze niepewnie
Ulotne kłamstwo martwa zbrodnia niszczy
Ona patrzy niecierpliwie na jej rozpacz
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz