Strona główna · Kamila · Pustka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Pustka
Oczekuje przed ludźmi na twoją hienę zepsuty absurd
O rozpadzie mroczny dom śni jeszcze
Czarny krzyż cieszy się przed obcą hieną
Upadek kusi wściekle bezradne kruki
Jestem
świadomości zwodnicze usta poszukują mocno
Orzeł spotyka na zakłamanym jak otchłań wilku czerwony krzyż
Kpi płomień z kary
Ukryte życie niszczy szybko ukrytą twarz
Skrwawione cienie przed egzystencją płoną
Wyklęte upiory zabija wyklęty grzech
Zagubiona wina widzi jeszcze orła
Bluźniercza skrywa was
O wszechobecnej burzy zwodnicze jak rzeź cierpienie zapomniało wolno
Ludzie odchodzą boleśnie
O śmiertelnej hienie ja przypominam sobie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz