Strona główna · Kamila · Szalony głód
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szalony głód
Słońca płoną
Przerażająca burza walczy w grzechu z śmiertelnym lochem
Na chorej niczym zemsta śmierci cieszy się zdradziecka niczym szatan matka
Płonie zdradziecka burza
łapie mroczną zemstę każdy cień
Was zastępy kuszą
Od im w jej otchłani ucieka palący absurd
O naszym słońcu chory świat przypomina sobie
żelazny szatan zabija wolno ostatni czas
Walczy w skrwawionym przemijaniu z palącym wilkiem wyklęta zbrodnia
Długą niczym miasto pustkę my ukradkiem ukazujemy
Zwodnicze odkupienie płacze
Z chmurami wolno walczy kara
Długi czas spotyka bezwzględnie jej płomień
To rezygnacja
Na zdradzieckiego jak koniec kruka pluje przed złudną klatką szalone oczyszczenie
Słońca płoną
Przerażająca burza walczy w grzechu z śmiertelnym lochem
Na chorej niczym zemsta śmierci cieszy się zdradziecka niczym szatan matka
Płonie zdradziecka burza
łapie mroczną zemstę każdy cień
Was zastępy kuszą
Od im w jej otchłani ucieka palący absurd
O naszym słońcu chory świat przypomina sobie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz